Che cosa bolle in pentola… – styczeń 2015

Comiesięczny przegląd włoskich internetów

Mamy koniec miesiąca, a więc przyszedł czas na sprawozdanie z tego, co działo się w ostatnich tygodniach we włoskim Internecie i nie tylko. Bez owijania w bawełnę, przystąpmy do czynów.

31 grudnia, podczas orędzia z okazji końca roku 2014, prezydent Włoch, Giorgio Napolitano, zapowiedział swoją dymisję. Informacja natychmiast pojawiła się we wszystkich największych gazetach, telewizjach i radiach w Italii, nie była ona jednak zaskoczeniem dla większości obserwatorów, a zwłaszcza tych, którzy śledzą bieżącą sytuację polityczną w kraju. Za kulisami wielkiej polityki mówiono od dawna, że przyszedł czas na to, aby Napolitano opuścił fotel prezydencki. Po upływie miesiąca od ogłoszenia dymisji parlament zebrał się w celu wybrania następcy. W momencie, gdy pisałem ten artykuł, po trzech głosowaniach, nie było jeszcze wiadome kto zostanie nowym prezydentem Włoch.

źródło: http://www.formiche.net/wp-content/uploads/2015/01/renzi-berlusconi.jpg

Pozostajemy w temacie polityki. 20 grudnia premier Włoch, Matteo Renzi, spotkał się z ex-premierem Silvio Berlusconim. Celem spotkania było przedyskutowanie nowego prawa wyborczego, nad którym to głosowanie odbywało się dnia następnego. Pomijając sam cel spotkania, warto zwrócić uwagę na fakt, że Renzi nie jest w stanie poradzić sobie bez głosów Forza Italia. Partia Berlusconiego to ostatni, ale jak widać poważny, argument byłego premiera. Człowiek, któremu sąd zakazał pełnienia funkcji publicznych wciąż ma realny wpływ na politykę państwa – takie rzeczy chyba tylko we Włoszech.

Styczeń minął pod znakiem Charlie Hebdo nie tylko we Francji, o czym wiemy wszyscy. Corriere della Sera, na fali tematów dotyczących Islamu, islamizacji Europy oraz tego, jak postępować w przypadku osób pochodzących ze świata muzułmańskiego postanowił przypomnieć kilka tekstów Oriany Fallaci, znanej przecież z silnie antyislamskiego nastawienia po zamachach z 11 września. Na stronach dziennika mogliśmy przeczytać wywiad przeprowadzony przez toskańską dziennikarkę z Rashidą Abhedo, Palestynką, która dokonała rzezi w Jerozolimie (opublikowany wcześniej w książce „Wywiad z władzą”). Corriere della Sera przypomniał również artykuł, w którym Oriana odpowiada na zarzuty i krytyki Francuzów po publikacji przetłumaczonej książki „Wściekłość i Duma” w 2002 roku.

źródło: http://www.rcslibri.it/wp-content/uploads/2014/12/9788845278518.png

Jeśli już została poruszona literacka struna: do włoskich księgarń trafiła nowa powieść Umberto Eco. „Numero Zero” to książka, której akcja dzieje się w 1992 roku w Mediolanie. Pisarz postanowił zmierzyć się z niewyjaśnionymi i tajemniczymi wydarzeniami, które miały miejsce we Włoszech w ciągu ostatnich dekad: zamach na papieża, masońska loża P2, Czerwone Brygady, Anni di Piombo, a wraz z nimi rzezie i dziwnie kończące się dochodzenia. Możecie spodziewać się recenzji na łamach Italianizzato.

Dziennikarz znany z tego, że postawił się mafii, Roberto Saviano, kolejnej książki jeszcze nie opublikował. Wyraził za to swoją opinię na temat włoskiego życia politycznego w artykule opublikowanym na łamach l’Espresso. Saviano w swoim krótkim wywodzie dotyczącym spłycenia i bezsensu aktualnego dialogu publicznego pisze: „Oto słowa, które chcę usłyszeć: więzienia, tortury, aborcja, niepełnosprawność, małżeństwa homoseksualne, sztuczne zapłodnienie, eutanazja.”. Nie przypomina Wam to, w pewnym sensie, rodzimego podwórka?

W zeszłym miesiącu donosiłem o odejściu piosenkarza Mango oraz aktorki Virny Lisi. I tym razem, niestety, piszę o śmierci kolejnych wielkich włoskich artystów: na początku stycznia, podobnie jak Mango podczas koncertu, zmarł Pino Daniele. Artysta uważany był za największego przedstawiciela piosenki neapolitańskiej naszych czasów, jego utwory, zarówno po włosku, jak i w neapolitańskim, biły rekordy popularności i znane są przez całe rzesze nie tylko włoskich fanów.

W mieszczącej się nieopodal Rzymu klinice zmarła Anita Ekberg, szwedzka aktorka, która stała się sławna dzięki Felliniemu. Scena w Fontannie di Trevi, w której towarzyszem aktorki był Marcello Mastroianni jest dziś znana na całym świecie (nawet jeśli jedynie garstka ludzi widziała film „La Dolce Vita” w całości).

  Czas na porcję nieco mniej poważnych, ale równie ciekawych nowości. Słońce (na przykład) na południu Włoch jest zdecydowanie niebezpieczne i pozostawienie skóry bez żadnej ochrony w takich okolicznościach może być (poza tym, że bolesne) niezdrowe. Wiedzą o tym wszyscy, a zatem wiedzą również producenci wina. I właśnie z tego powodu winiarze z Australii opracowali krem chroniący winogrona przed działaniem promieni UV. Dziwne? Może tak to brzmi, ale pomysł nie jest do końca bez sensu.

Mój krótki wywód o tym, czy lepszy jest korek naturalny, czy też może nakrętka już napisałem. Tutaj natomiast możecie przeczytać o tym, jak do nakrętki przekonują się Włosi i co mówią na ten temat statystyki. Mieszkańcy Bel Paese wybierają metalowe zakrętki przede wszystkim z powodów pragmatycznych: łatwiej jest otworzyć butelkę, łatwiej jest ją ponownie zamknąć.

źródło: http://www.vinoway.com/

O tym, że papież Franciszek stara się być blisko ludzi pisać nie trzeba. Niedawno zwierzchnik Kościoła pokazał też, że równie blisko mu do winiarzy. 21 stycznia na spotkaniu w Watykanie pojawili się najróżniejsi przedstawiciele włoskiego winiarstwa: producenci, dziennikarze, sommelierzy i inni. Podczas audiencji papież stwierdził, że „abstynentem nie jest i pije wina z różnych krajów”. Po takiej deklaracji może i w Polsce wino znajdzie większą liczbę amatorów (a jak wiadomo, im więcej konsumentów, tym większa konkurencja i większy wybór!).

Che cosa bolle in pentola… – grudzień 2014

Comiesięczny przegląd włoskiego internetu

            Niniejszy wpis inauguruje nową rubrykę na Italianizzato. Che cosa bolle in pentola… w planach i zamiarach ma być comiesięcznym zbiorem ciekawych artykułów znalezionych na włoskich stronach internetowych. Chcę tu zamieszczać przede wszystkim odnośniki do tekstów opowiadających o najnowszych wydarzeniach w Bel Paese, ale nie zabraknie również innych ciekawostek. Rubryka Che cosa bolle in pentola… przeznaczona jest przede wszystkim dla osób znających język włoski, ale chętni nie-włosko-mówiący mogą skorzystać z automatycznych tłumaczy. Podsumowując: znajdziecie tu włoskie to i owo, przy czym będę starał się nie zanudzać Was informacjami z życia politycznego (które, jakby nie było, we Włoszech jest bardzo interesujące)…

            Słowo jeszcze na temat samej nazwy rubryki. Powiedzenie Che cosa bolle in pentola po polsku brzmiałoby mniej więcej (w dosłownym tłumaczeniu) „Co gotuje się w garnku”, co moglibyśmy porównać do polskiego wyrażenia „Co w trawie piszczy”. W książkach, książeczkach i słownikach idiom ten tłumaczy się jako „coś się dzieje, niebawem coś się wydarzy, coś się kroi”. Rzućmy zatem okiem na to, co się działo we Włoszech w grudniu!

            Już na samym początku miesiąca rzymska policja miała pełne ręce roboty. Drugiego grudnia dokonano 37 aresztowań w sprawie „Mondo di mezzo” (pl. półświatek). Dochodzenia policji oraz carabinieri nie pozostawiają złudzeń – w stolicy Italii istnieje autonomiczna organizacja o charakterze kryminalnym. Rzymska mafia nie jest w żaden sposób powiązana ani zależna od innych organizacji mafijnych, ale zakres jej działalności oraz metody działania bez dwóch zdań można porównać do Camorry lub Cosa Nostra. Na ten temat rozpisywały się wszystkie największe włoskie dzienniki, jak np. la Repubblica, il Corriere della Sera.

źródło: http://cdn.hollywoodtake.com/sites/hollywoodtake.com/files/styles/large/public/2014/12/04/daniel-craig-naomie-harris-lea-seydoux-monica-bellucci-james-bond-spectre.jpg?itok=PNcMckuY

            W ostatnim miesiącu producent serii o agencie 007 przedstawił obsadę kolejnej części filmu. Niespodziewanie w rolę Bondgirl wcieli się Monica Bellucci (jak widać na załączonych fotografiach wiek gwiazdy nie ma znaczenia).

            Włoska scena filmowa oraz muzyczna w ostatnim miesiącu musiała pogodzić się z odejściem dwóch wielkich gwiazd. W wieku 78 lat zmarła Virna Lisi, aktorka, której złoty okres przypadał na lata ’50, ale również w późniejszym czasie wielokrotnie była doceniana i nagradzania, nie tylko we Włoszech. Przyczyną śmierci był nowotwór.

źródło: http://98.130.85.241/images/beauty/VirnaLisi.jpg

            Niespodziewanie 7 grudnia na skutek zawału zmarł Giuseppe Mango. Piosenkarz poczuł się źle podczas koncertu w Policoro, został natychmiast przetransportowany do szpitala, ale jak się potem okazało dotarł tam zbyt późno. Smutek jest tym większy, że kilka dni później, również z powodu zawału, zmarł brat Mango.

            Skoro o muzyce mowa, nie mogę nie wspomnieć o najnowszym singlu Jovanotti’ego. 16 grudnia na portalu YouTube Lorenzo Cherubini zamieścił swój najnowszy utwór, który promuje album mający trafić do sprzedaży na początku stycznia. Piosenka zatytułowana „Sabato” ukazuje, w którym kierunku zmierza Jovanotti i zapowiada kolejny interesujący album. Tutaj możecie również obejrzeć jak przebiegały prace nad nowym singlem.

            Nie byłbym sobą, gdyby nie wspomniał o winach. Tutaj znajdziecie wykaz kilku butelek idealnych na święta według Luciano Ferraro. Nic nie szkodzi, że mamy już nowy rok, bo wina proponowane przez autora artykułu sprawdzą się w każdych okolicznościach! Kto nie ma ochoty wydawać 130 euro na il Fidelio di Bellavista, może zainwestować „zaledwie” 40 euro w Ben Ryé od Donnafugata (które opisywał jakiś czas temu EnoEno, a dostępne jest na przykład w Wielkie Wina). W zestawieniu znalazły się też ciekawe i godne polecenia butelki za 8-10 euro.

            Dla osób, które niekoniecznie chcą wydawać majątek na jedną butelkę, tutaj znajduje się zestawienie win wartych uwagi poniżej 10 euro. Niestety (a może stety) po te butelki musicie wybrać się do Włoch, bo żadna z nich nie jest aktualnie dostępna w Polsce (przynajmniej tak wynika z moich poszukiwań, jeśli ktoś ma inne informacje – proszę o nie!).

źródło: http://www.thedrinksbusiness.com/wordpress/wp-content/uploads/2014/12/200-rubles-crimea.jpg

            Ciągle przy temacie win zostając – o spadku ceny rubla słyszało się ostatnio niemało. Wine News podał niedawno zaskakującą i jednocześnie ciekawą informację dotyczącą rosyjskiej waluty – Rosyjski Bank Centralny rozważa wypuszczenie serii banknotów o nominale 200 rubli, na których znalazłyby się Krymskie winnice. Inicjatorami akcji, jak czytamy w artykule, są producenci wina, a cel jest jeden: wzbudzić patriotycznego ducha Rosjan w trudnym dla nich okresie oraz promować winiarskie tereny położone na obszarze Rosji.

            Pod koniec grudnia do sprzedaży trafił kolejny, już piąty, numer kwartalnika „Italia Mi Piace”. Gazeta poświęcona jest zagadnieniom związanym z Włochami. Publikowane artykuły są w całości po włosku, ale obok każdego z nich znajduje się mini-słownik, w którym znajdziecie wszystkie potrzebne słówka. W najnowszym numerze przeczytacie między innymi o Fabrizio De Andrè (jako wstęp możecie potraktować moje kilka słów na temat piosenkarza), Dolomitach, a także o Caràvin (a wywiad z autorami projektu znajdziecie tutaj), i akcentach w języku włoskim. Zachęcam do kupna, zwłaszcza osoby, których znajomość lingua del dolce sì można określić innym słowem niż podstawowa!

            Na sam koniec dwa zestawienia z północy i południa Włoch. Podczas ostatniego weekendu przed świętami Mediolan, stolica Lombardii, okrył się gęstą mgłą – tutaj możecie podziwiać serię zdjęć przedstawiającą włoską stolicę mody w takim stanie. Koniec końców, pół żartem pół serio, lista dziesięciu rzeczy, których nie należy mówić Sycylijczykowi. Felice anno nuovo!

Caràvin, czyli wino na kółkach

Włoska winoteka na kołach

źródło: Caràvin

Fenomen jedzenia na ulicy jest u nas widoczny równie mocno, co w innych wielkich miastach Europy. Właśnie z fascynacji tym światem i tym sposobem docierania do ludzi narodził się Caràvin, czyli enoteka na kołach. Dwóch przyjaciół – Edoardo i Filippo - pozostawili swoje dotychczasowe zajęcia, aby móc poświęcić się pasji. W natłoku obowiązków udało im się odpowiedzieć na kilka moich pytań:

Dlaczego winoteka na kołach?

Ponieważ chcieliśmy wprowadzić jakąś nowość w świecie street food, promować włoskie wino, a jednocześnie dać temu formę bardziej... demokratyczną.

Jak narodził się ten projekt?

Narodził się z ciekawości do ruchu street food, a następnie szybko zmienił się w pasję i chęć spróbowania czegoś nowego, czego jeszcze nie było we Włoszech.

Ile was kosztowało stworzenie Caràvin? (Zarówno z punktu widzenia ekonomicznego, jak i odnosząc się do wysiłków.)

Budowanie Caràvin to była przyjemność, od zawsze mamy hobby w postaci konstruowania sobie różnych rzeczy. Jeśli mowa o wkładzie finansowym... powiedzmy, że kosztował nas o wiele mniej niż food trucki, które możemy dziś widzieć.

źródło: Caràvin

Jak reagują ludzie widząc was?

Wielkim entuzjazmem: projekt bardzo podoba się ludziom i to nas wprawia w zadowolenie.

Na podstawie czego wybieracie miasta, w których się pojawiacie?

Aktualnie na podstawie imprez, które są nam proponowane.

Jaka skonstruowana jest aktualne karta win? Czy, biorąc pod uwagę zimę i pogodę, dominują tam wina czerwone?

Do końca roku będziemy prezentować wina, z którymi zaczęliśmy jeździć jako Caràvin, a od 2015 wprowadzimy kilka nowości do karty, faworyzując oczywiście wina czerwone aż do nadejścia wiosny.

Czy znajdzie się tam równiez miejsce dla jakiegoś wina musującego? (Sylwester na dniach.)

Z pewnością tak. Nie możemy pomijać takich doskonałości, jakimi są prosecco i inne wina musujące z Włoch.

Według was wina naturalne, biologiczne i tym podobne mogą stanowić przyszłość enologii? Sądzicie, że używanie wyselekcjonowanych drożdży, siarki i innych dodatków, aby otrzymać produkt wysokiej jakości jest odpowiednią drogą?

Wierzymy bardziej w etykę niż w etykiety. Wina biologiczne są aktualnie bardzo modne i z pewnością  tendencja będzie co raz bardziej skierowana na produkcję wina w sposób etyczny.

źródło: Caràvin

Myślicie, że uproszczenie reguł dotyczących etykiet win jest użyteczne i potrzebne producentom? A klientom?

Sądzimy, że etykieta musi być jasna. Reguły dotyczące etykiet powinny pozwolić odbiorcom zrozumieć co piją bez obligowania producenta do umieszczania informacji, które zamiast pomagać klientowi wprawiają go w zakłopotanie.

Jakie są plany Caràvin na przyszłość? Dokąd chcecie się udać w najbliższym czasie? Myślicie, że istnieje możliwość spotkania waszego wine truck w Polsce za kilka miesięcy/lat?

Aktualnie ustalamy spotkania obejmujące okres od najbliższych tygodni do tych poprzedzających Expo. Faworyzujemy place Mediolanu, ale nie zaniedbujemy też imprez w innych miastach Włoch, jak Turyn, Werona, Bolonia. Jeśli chodzi o Polskę, jest to raczej marzenie, ale kto wie, czy nie zrealizuje się ono w przyszłości!

          Zainteresowanych tym tematem odsyłam do najnowszego numeru włoskojęzycznego kwartalnika „Italia Mi Piace”, gdzie znajdziecie więcej informacji o Caràvin.