____________________________________________________________________________________________________________________________________________________
¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯

czwartek, 18 września 2014

Trzy słowa o Montepulciano

Ojczyzna wina Nobile di Montepulciano


Montepulciano to mała, licząca niewiele ponad 14 tysięcy mieszkańców miejscowość w południowo-wschodniej części Toskanii, w prowincji Siena. XIV-wieczne miasteczko  położone jest na wysokości ponad 600 m n. p. m., pomiędzy Valdichiana i Val d’Orcia. Prawdą jest jednak, że pierwsze wzmianki o Montepulciano sięgają aż IV w. p. n. e. i starożytnego ludu – Etrusków. Szczerze mówiąc mało wiemy o mieszkańcach antycznej Etrurii, pewne jest, że żyli oni na tych terenach zanim zostali podbici przez Imperium Rzymskie. Pewne jest też to, że ich kultura była na wysokim poziomie, a wiele z ich zwyczajów przejęli później mieszkańcy Rzymu.
            Liczne ślady obecności Etrusków znajdujemy dziś w rozsianych po całej Toskanii, a zwłaszcza po prowincji Siena muzeach. Mało tego, wiele śladów legendarnego ludu możemy zauważyć spacerując po ulicach toskańskich miasteczek. I tak na przykład w samym Montepulciano, na murach kamienic, obok inskrypcji w języku łacińskim znajdujemy te w języku Etrusków.



            Montepulciano to jednak nie tylko wielowiekowa historia i toskański spokój. Miasteczko to może też pochwalić się dziełami sztuki i architektury, jak na przykład Duomo di Montepulciano. Wybudowana w przeciągu stu lat (1586-1680) świątynia z zewnątrz nie zachwyca, ale wystarczy wejść do środka, by odkryć piękno tego miejsca. Charakterystyczne dla odrodzenia elementy przywołują na myśl antyk – harmonia, proporcja, spokój. Ogromne kolumny zwieńczone równie dużymi łukami i idealna kopuła przypominają imponujące budowle rzymskie. We wszystkim tym, jak pięść w oku, stoi ołtarz. Tak, ołtarz. Zupełnie nie pasujący do reszty, namalowany przez Taddeo di Bartolo tryptyk burzy harmonię tego miejsca. Dzieje się tak, ponieważ malarz ten należał do Scuola Senese, której okres świetności przypadał na XIII i XV wiek.


            O architekturze tego miejsca można by napisać pracę naukową, ale co by nie zanudzać czytelników mniej wyczulonych na piękno sztuki, przejdźmy do innego ważnego punktu – Vino Nobile di Montepulciano. Trunek ten należy do jednych z najstarszych na Półwyspie Apenińskim. Pierwsze wzmianki o nim datowane są na VIII wiek. Składające się z dwóch szczepów wino (Sangiovese, zwane też Prugnolo Gentile, oraz Canaiolo) od wieków podbija serca znawców i nie tylko. To właśnie Nobile di Montepulciano sprawiło, że do miasteczka co roku przybywają tłumy turystów w poszukiwaniu prawdziwej Toskanii, świetnego jedzenia i przede wszystkim – wina.



            By chronić miejscowe dobro i stać na straży jakości mieszkańcy powołali 8 kwietnia 1998 roku specjalną organizację, która zwie się Strada del Vino Nobile di Montepulciano. Stowarzyszenie to prowadzi centra informacji, prowadzi wycieczki i zorganizowane zwiedzanie różnych miejsc związanych z Vino Nobile di Montepulciano. Zajmuje się również organizacją świąt i wydarzeń mających na celu promocję szlachetnego trunku. Ponadto miejsca warte uwagi, charakteryzujące się wysoką jakością stają się partnerami organizacji. Po tym krótkim wstępie mogę zdać relację z wizyty w sklepie jednego z producentów znakomitego wina z Montepulciano - Ercolani, ale to już w następnym wpisie.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz